back in Tamale

Hey allemaal

Nog eens een berichtje vanuit het mooie Ghana om te laten weten dat we het goed maken en om een klein beetje van onze laatste boeiende ervaringen te vertellen. Ondertussen waren we in Hohoe gearriveerd, een aangenaam klein stadje en ideaal om van daaruit wat idylische plekjes te ontdekken. Ons logement was ook al leuk, een heel oud gebouw langs rivierzijde, waar we konden relaxen, de vrouwen in de rivier de hele was zien doen (wij hebben het toch maar bij een emmerke gehouden) en mee van de kerkmuziekanten konden “genieten’. Maar vooral ons uitstapke naar de Wli Waterfall met tro-to was wel sjiek. Na 45 minuutjes wandelen eerst de lagere waterval ontdekt en daar een verfrissende duik gemaakt. Dat was nodig, want we hadden ons laten overtuigen door een locale ghanese gids de bovenste waterval ook op te zoeken. Dat was in het totaal heen-en-terug bijna vier uur de berg -doorheen 't regenwoud- omhoog hiken . Adembenemende zichten, maar ook letterlijk buiten adem. Eenmaal aangekomen kregen we onmiddelijk verfrissing door de kracht van het neervallende water en onze gids pakte hier en daar ook wel een vrucht uit de bomen. Terug in Wli-dorp was onze indruk dat er een groot feest aan de gang was, iedereen was ook heel zat. Dan bleek dat begrafenissen hier zo verlopen, bizar ; drank, gelach en verdriet gedeeld. En toen Dirk dan nog eens zo`n kei grote kom water van een klein meisje op zijn hoofd plaatste, begon iedereen natuurlijk met ons te lachen. Zijn zo wel van die eenvoudige, bijzondere momentjes. Terug in Hohoe zeiden we nog luidiop hoe aangenaam en sjiek we het hier vonden, hoe fel we toch boften…
Maar zoiets nooit te luid zeggen he. Daarna paspoort tijdje kwijt, oorbel verloren, virus op chip codac (kunnen dus geen foto`s downloaden) en vooral ontmoeting met het "afrikaanse reizen". Kort samengevat ; Na overnachting in Akosombo blijkt 2-daagse ferry naar noorden niet te vertrekken, als we dan eerst via Accra en daarna via Kumasi een bus willen nemen zijn die telkens vol en we hebben onderweg 's nachts ook mogen kennismaken met toiletten die een prijs kunnen krijgen voor de vieste van allemaal. Zo hebben we wel stukjes krant op een andere manier leren apprecieren.
Maar na hevige zon komt in Ghana felle regen en daarna een zalig cool weertje, dus uiteindelijk zijn wij ook goed gearriveerd om 2 uur `s nachts in Tamale en zijn zalig ingedut. `s Morgens wel spannend, benieuwd naar de ontmoetingen met de mensen hier en indrukken die zouden volgen. We gingen dan ook Dirks werkplek bezoeken, de mensen van Meet Afrika en vooral ook zijn familie in het dorpje Zayuri. Ik stond versteld hoe Dirk daar op zo`n korte tijd toch echt een plekje bij die mensen gekregen had en we voelden ons warm onthaald. Op Dirks werk hebben we nog heel wat ideeen rond werken met kinderen op school en ruimer uitgewisseld met zijn baas, ‘mister Theodor’ die helemaal wild van Dirk stond. We zijn zelfs met hem naar een speciale mis geweest, en special is nog zacht uitgedrukt. Niet te doen, al dat gezing, geschreeuw, gedans-gespring, .. 't leek soms tussen een disco en trance in. Dus konden we nie anders dan mee doen en dirk kon zich best goe laten gaan, 't was weer een zicht (gelukkig kunt ge geen foto's zien, hihi). Maar eigenlijk hebben we meer met Dirks colega, Ransford opgetrokken waar we ook twee nachtjes geslapen hebben en zijn familie voor ons de plaatselijke gerechtjes als banku, fufu, … klaarmaakten, echt lief. Het bijzonderste bleef wel de ontmoeting met zijn dorp Zayuri en zijn vader. Ook daar weer een warm onthaal en ook super fijn spelen met de kindjes. Chinese voetbal, vlaggenstok, ... zijn nu geintroduceerd daar, met 60 kinderen tegelijk gespeeld en daarna Dirk nog levende basketpaal geweest. Geweldig die blikken van alle kindjes, sommige speels, deugeniet, verlegen, uitgelaten en er zijn vele handjes en high fives gegeven. Zijn hutje zag er trouwens ook ‘cosy’ uit en "mbamba" wordt hier wel in gedachten gehouden denk ik. Na twee daagjes in het dorp had ik het ook al wel wat lastig met afscheid. Dirk kreeg nog twee nieuwe’ yams’ mee (sort patat) en zijn ‘ vader’ woof ons uit.
Zo zijn we stillekes aan weer naar onze volgende bestemming aan het toeleven. Deze namiddag om 13u vertrekken we naar het nationale park ‘Mole’ waar de olifanten hopenlijk ons pad en niet onszelf zullen kruisen. Daarna trekken we naar meer afgelegen plaatsen aan de grens met Ivoorkust met nijlpaarden en misschien wel antilopen…
In ieder geval heel veel groetjes en wij hopen dat jullie het ook goed stellen. Dat alles ok is met de familie. Zijn ook benieuwd hoe feestjes geweest zijn ; aan de vijver in Opitter, vrijgezellen van Elke, verjaardag Geert en Ellen, babyborrel Claudia, …. en wensen jullie ook nog goei chirofeesten, pukkelpop, Antiliaanse feesten… toe en nog ne goeie verhuis na Marktrock he L. (als de kater meevalt…)
Dikke dike kussen, liefs

Griet en Dirk